شخانه

 آخرین پرواز شاتل فضایی نیز با موفقیت انجام شد و هم اکنون به همراه ۴ مسافرش در فضا به سر می برد. اما اگر دوست دارید اتاق کنترل این گجت بسیار بزرگ! را ببینید می توانید به ‏ این صفحه ‏ مراجعه کنید و به صورت ۳۶۰ درجه در آن چرخ بزنید. برای دیدن اش باید کمی صبر کنید تا فلش ۴ مگابایتی روی کامپیوترتان دانلود بشود.

مراسم بزرگداشت هفتۀ جهانی نجوم در سال 1390 از سوی انجمن ستاره شناسی استان مرکزی و با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان، شهرداری اراک، شورای اسلامی شهر اراک؛ سازمان ملی جوانان استان، انجمن نجوم دانشگاه آزاد اسلامی اراک، انجمن آسمان بیکران و خانه سازمانهای غیر دولتی استان مرکزی برگزار می گردد.

از جمله فعالیتهایی که در نمایشگاه اجرا می گردند عبارتند از:

نمایشگاه تصاویر نجومی، کارگاه آموزشی، آسمان نما، نمایش ابزار آلات نجومی، نمایش پوسترهای آموزشی نجومی و پوستر نجوم در قرآن، نقاشی نجومی کودکان، ارائۀ کتب، فیلم و نرم افزارهای نجومی و المپیاد، طومار صلح ستارگان، رصد عمومی آسمان شب، تبلیغات گستردۀ انجمن، عضوگیری و ثبت نام دوره های آموزشی انجمن و ...

زمان: 20/20/90 الی 23/2/90   صبحها: 9:30 الی 12:30  بعد از ظهرها: 16 الی ٢٠

مکان: انتهای خیابان قائم مقام، پارک آزادی، مجتمع کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

مشتاقانه منتظر حضور همه علاقه مندان هستیم

اسمان زندگیتان ژرف و پر ستاره

صدای قدمهایم که در کوچه می پیچد به یاد می اورم که روزگاری چقدر تنهایی ام را دوست داشتم...تنهایی ام و شبهایم را...به یاد می اورم که روزی چشمانم سبکبالتراز امروز بودند و گامهایم چالاک تر ...روزی روزگارم  تیز پا تر بود و دنیایم خورشیدی فروزان تر را طواف می کرد...روزی به بزرگی دنیا می خندیدم و امروز به کوچکی خودم،روزی حاکم  دنیای خویش بودم و اکنون محکوم دنیای دیگران، روزی دستم را که دراز می کردم هزارن خوشه ارزو به کف می اوردم و امروز هر چه تقلا می کنم اسانتر از همیشه از دستشان می دهم...

سرم را که بالا می گیرم گامهایم از حرکت باز می ایستند ...همیشه همینطور بوده ...همیشه گامهایم به چشمانم حسودیشان  می شود...سرم را بالاتر می گیرم و باز چشمانم به یاد می اورند که چندین سال است اسیر زمین هستند و ناگزیر فرود امدن... به یاد می اورند که چندین قرن است که ظالمانه به خاک دوختمشان و زیر پاهایم را نشانشان دادم...به یاد می اورند و ستاره ها کوچ می کنند به چشمانم...امشب اسمان تاریکتر و چشمانم روشن تر از همیشه اند...امشب را تاصبح سر به اسمان خواهم ایستاد ...بگذار زمین به قرارش برسد و باز شروع کند دور باطل هر ساله اش را...امشب چشمانم در تسخیر آسمانند...

گمان مبر که به پایان رسید کار مغان

                                                  هزار باده ناخورده  در رگ تاک است هنوز

بعد از چندی امروز تلنگری خوردم که سری به این خانه رو به ویرانی بزنم.بعد از چندی فرصت کردم سرم را بخارانم و فکر کنم به چیزهایی که روزگاری تا به آنها فکر نمیکردم خوابم نمی برد.امیدوارم که این نوشتنها ادامه یابد و این سر خاراندنها هم!!

بیت بالا از اقبال لاهوری گرانقدر است که در مقاله پوریا ناظمی در دویستمین شماره نجوم (که ٢٠ سالگی اش مبارک باد) به شکلی زیبا استفاده شده بود و شاید همین بود آن تلنگری که می گویم. حالا تعداد باده های ناخورده ما چند تا یا چندصد یا چند هزارتاست نمیدانم...شما میدانید؟

به هر حال همه اینها را گفتم که پس از چنین ماه در این وبلاگ را باز کنم  و گرد و خاکش را بگیرم.

اولین خبر را دعوت می کنم از سایت انجمن بخوانید که انصافا هیجانی در جامعه اخترشناسی جهان به پا کرد.حرارت این هیجان را حتی از پس کلماتش میتوانی حس کنی!!!

دعا کنید بمانم...

بهار گل دمید و نغمه سر داد          

  سپهر از دیده نیلوفر فرستاد

به دل سر زد شکوه و شور و مستی

ز جان پر زد غبار خود پرستی

قدومش گرم آفاق جهان کرد

صبا شادان نگه بر اسمان کرد

.

.نه ادامه  ات نمی دهم...شاید وقتی دیگر...

تاسف آور است وقتی همه آفاق دل به هم داده اند تا تو را شاد ببینند .تو در کنج تنهایی ات فرو روی و هیچ نبینی...!

من الان این شکلی ام!